fbpx

Vlokkentest & bevalling Dex

Na deze uitslag vind ik het moeilijk om positief te blijven, iets in mij zegt dat het niet goed is. En dit wordt op 28 december 2018 al grotendeels bevestigd door de gynaecoloog die mijn vlokkentest doet. Zij zegt dat het gebrek aan foetaal bloed een teken kan zijn voor een chromosomale aandoening. Vanaf dat moment zakt de moed in mijn schoenen. 

De vlokkentest vind ik een prettigere ingreep dan de vruchtwaterpunctie, redelijk snel voorbij en niet pijnlijk. Ze verwachten de uitslag te kunnen geven op 2 januari 2019.

En dat gebeurde. Op 2 januari 2019 word ik in de ochtend gebeld door de gynaecoloog die het verlossende woord brengt. “De uitslag is niet goed, dit kindje heeft dezelfde aandoening als jouw eerste kindje”. Er wordt me verteld dat het waarschijnlijk zo’n zeldzame erfelijke vorm is die daardoor in het erfelijkheidsonderzoek niet naar voren is gekomen. 

En daar ga ik weer, weer een andere toekomst dan degene waar ik zo hunkerend naar uit keek. Gek genoeg ben ik minder uit het veld geslagen dan de eerste keer. En dat komt echt door de uitspraak van de gynaecoloog i.c.m. mijn gevoel. 

Dit keer reageren familie en vrienden bijna meer verslagen en verbaasd dan ik. Zo moeilijk vind ik dat. Al dat verdriet en tranen aan de telefoon. Zo veel liefde. 

Ik ben zelf kalm. Verdrietig, maar kalm. Ik weet nu namelijk wat er gaat komen. Ik plan direct een afspraak in bij de Klinische geneticus op 4 januari 2019 en dan nemen ze ook mijn dna af voor onderzoek. Bij de schaarse keren dat deze aandoening wél erfelijk blijkt te zijn komt dat 9 van de 10 keer vanuit de vrouw.

Tijdens de afspraak met de Klinische geneticus zoomen we nog dieper in op de herkomst van de aandoening. Maar helderder wordt deze niet. Niemand kan me uitleggen hoe dit nogmaals kan gebeuren! Ik ben tijdens die afspraak heel duidelijk, ongeacht de uitslag van het lange onderzoek (de resultaten worden ook nog op kweek gezet), een volgende zwangerschap gaat niet meer via de natuurlijke weg. Dat risico, die Russische roulette, ga ik niet nog een keer nemen!

Door de vlokkentest weet ik het geslacht van mijn kindje en kan de naam gekozen worden. Ik ga op zoek naar een naam die minder vaak voorkomt dan de naam Luuk. Die naam dook namelijk overal op nadat mijn eerste zoon zo genoemd was en dat vond ik persoonlijk best pijnlijk in het begin.

Maandag 7 januari meld ik me in het ziekenhuis om de bevalling door te nemen met de gynaecoloog. Als ze me komt halen in de wachtruimte slaat ze haar armen om me heen “Toch niet weer bij deze lieve mensen zei ik nog tegen mijn collega” zegt ze hartverwarmend. Ik geef aan zo snel mogelijk te willen bevallen en dat begrijpt ze.” Als je om 12.00 uur de medicijnen inneemt kun je morgen komen”.

Dinsdag 8 januari 2019

De medicijnen zijn niet lekker gevallen, ik ben ontzettend misselijk en heb nog niets gegeten als ik me om 09.00 uur in het ziekenhuis meld. Helaas is de speciale bevallingskamer niet beschikbaar, maar ze hebben een rustige kamer voor me gevonden. Toch hoor ik de huilende baby’s die gezond en levend ter wereld komen.

De ochtend verloopt rustig, de verloskundige en verpleegkundigen nemen ruim de tijd voor me en zijn wederom lief en begripvol. Vrienden en familie volgen de dag op de voet en sturen liefdevolle berichten. Dit doet me erg goed en slepen me door de dag heen.

De lichte krampen beginnen rond half 12 en de eerste weeën komen rond 12.45 uur en ik voel me oké. Mijn vliezen zijn uit zichzelf gebroken en de morfinepomp is inmiddels aangesloten om de lichamelijke pijn wat te verzachten. Ik voel me rustig omdat ik weet dat ik dit kan. Ik weet beter wat ik voel en kan verwachten. En ondanks dat de verloskundige me niet gelooft, weet ik precies aan te geven dat mijn kindje eraan komt. 

Om 14.25 uur is mijn tweede zoon Dex levenloos geboren na een snelle bevalling. Tien vingertjes, tien teentjes, een prachtig mini mensje van 17cm en 70 gram die voor altijd in mijn hart blijft.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Hier vind je mijn andere blogposts:

The day after

Gisterenavond ben ik rond 1 uur gaan slapen. Het was zo’n bizarre dag dat ik nog vol zat met adrenaline.

Lees verder »

Wat wil je doen?

Vrijdag 11 mei 2018.De dag die mijn leven voorgoed heeft veranderd. Het moment dat de gynaecoloog belde, zal ik nooit

Lees verder »